ГЕРОИН Афган Дмитров

Окей, слухай, бро, я ўсё скажу, як было. Ведаеш, я з самага пачатку быў аднім з той маладзі, што бягае па ўлаўленых закладках. І не толькі ўляўленых, я таксама батав, каб атрымаць свой дыплом. Вядома, ён мне прысабачыў галаву, але гэта і натхняла мяне на большае.

Аднаго разу, узе пасля боты, я пазнаёў мужыка з глыткамі. Ён расказаў мне пра героін - нарэшце што-небудзь новае, не проста люся LSD. А я так люблю паціснуць нервішкі своія! Што ж, я прыняў рашэнне спрабаваць гэта навіну. І што я скажу? Я змяняў сваё жыццё да непазнавання.

Для пачатку, я атрымаў героін праз сваіх знаёмых, што барыжаць наракатыкамі. Я павінен быў быць ўважлівым і абяры памер, які адпавядае маім патрабаванням. Я хацеў пераканацца, што ён ня будзе занадта слабым, але і не занадта моцным. Зрэшты, я ж не хацеў быць хуткім. І я знаў, што вымушаны будзе кампанаваць мой новы бізнес із маімі акадэмічнымі заняткамі.

Калі ўжо ўсё было гатова, я прыняў рашэнне рофліць на маіх бандероўках. Чамусьці гэта малае задавальненне для мяне - бачыць іх у захаванай турме і смяяцца над сваімі секрэтамі. І ў цяперашні час, пры гэтым тле, я стаў зарабляць гарэй за сваіх старцаў.

Так што, я пачаў мерчаваць героін. Калі мае дзяўчына пачала звяртаць увагу на мае змены - біцьку, што адбылося прыемна! Я пачаў хадзіць лепшая вобраз нашага горада, з фірмавым хутаркам і класнай шмоткай. І, можа, я трохі задаўжыў з адзеннем, купіўшы вялізную колькасць брэндавых рэчаў і розных "байцоў". Аднак я адчуваў сябе ўзлётным птушкай.

І вось я пераканаўся ў тым, што жыццё - гэта больш за наркатыкі і грошы. Жыццё - гэта пра шчасце і задавальненне. І, сапраўды, гэта не магло быць лепш за ўсё маё новае лепшае здароўе!

Але, ведаеш, мне трэба было навучацца, як выкарыстоўваць гэты новы бізнес, каб зарабіць шмат грошай. Я ўзяў на сябе сацыяльную ролю "барыжара" і пачаў працаваць з людзьмі, якія мелі патрэбу ў маіх таварах. І, праўда, я пачуў сябе моцным і атрымаў магутнасць кантраляваць людзей. Але, просьціш, ты ніколі ня зразумееш гэтага, пакуль сам не перажывеш гэтыя моманты і не зробіш свае ўласныя рашэнні.

Так што яна рыскуе даведацца пра маю новую "кар'еру"? А ўсё ад таго, што я зрабіў, што мне трэба было папярэдне абзнаёміць яе з маім новым жыццём. Хаця бы за тое, што я хацеў быць адкрывым з ёю.

Так што, я ўсё таксама паласіўся атрымаць падтрымку ў адзін з маіх друзей, якія ўжо ведалі пра маю сітуацыю. Ігар, называлі яго "Ігар Дзядуля", меў усе дашынскія связі, якімі мне трэба было забяспечыць сябе.

У канцы канцоў, я прыняў рашэнне раскрыць усё ёй. І ёй знадобілася час, каб зразумець гэта. Але, ва ўжо цяпер яцька, я самавольна вырашыў сваю сітуацыю і зрабіў з усімі магчымымі сустраканнямі, а то і магчымымі сустраканнямі, каб стварыць сябе найлепшае жыццё.

На канец, гэта ўсё аб грошах. Хто імі кіруе - той кіруе жыццём. Але, ведаеш, я чую, што тут гэта толькі пачатак. І яцьке, я не збрашу мерыцца, пакуль ня збіруся ўзлётам!

На прошлой неделе я провалился на самое дно. Мне удалось найти контакт, чтобы прикупить закладку. Раньше я пробовал только афганскую коноплю и опиум, но на этот раз решил попробовать что-то новое - белый героин. Знал, что это опасно, но мне хотелось новых ощущений, я хотел чего-то сильнее.

Когда закладка наконец оказалась у меня в руках, я ощутил адреналин, пульс начал биться быстрее. Взял небольшую дозу и решил провести выходные в одиночестве с игрой Call of Duty. Бросил ту мач и начал готовиться к настоящему военному побоищу в воображаемом мире.

Я знал, что наркотики мне не помогут на самом деле, но сейчас я был готов расслабиться и погрузиться в виртуальную реальность. Для меня это был как пасхалка, скрытая подсказка, которая позволяла забыть о проблемах и окунуться в воображаемую битву.

Когда игра наконец началась, я просто забыл о реальности. Каждый выстрел, каждый убитый противник дарил мне ощущение победы, даже если на самом деле я двигался от нее все дальше и дальше. От прокручивания таблеточника я просто не мог оторваться.

Белый героин определенно сделал свое дело. Я расслабился, все проблемы ушли на задний план. Но, к сожалению, это было только временное решение. Когда закончилась доза, я почувствовал сильный откат, и реальность вернулась с двойной силой.

Я был вынужден вернуться в свою суровую жизнь гопника. Мои друзья продолжали врать и красть, а полиция шагала ближе и ближе. Но теперь я понял, что наркотики - это сущий ад, который обманывает и лишает нас сил бороться с реальными проблемами.

В итоге, я осознал, что игра Call of Duty и наркотики никогда не дадут мне реальных побед и счастья. Они могут временно отвлечь, но на деле лишь делают жизнь еще более сложной и опасной.